36 ఏళ్ల తర్వాత… విశాఖ-ఆంధ్రజ్యోతి టీమ్ రీయూనియన్

ఒకప్పుడు వార్తల కోసం ఊళ్లు తిరిగిన మేము…

ఈరోజు జ్ఞాపకాల కోసం ఒకచోట చేరాం!

అప్పుడు “బ్రేకింగ్ న్యూస్” కోసం పరుగులు…

ఇప్పుడు “షుగర్ ఎంత?”, “బీపీ ఎంత?” అన్నదే బ్రేకింగ్ న్యూస్! 

రమణమూర్తి పెద్దరికం ఇంకా అలాగే…

నవతమ్మ ఉండతనం ఏమాత్రం తగ్గలేదు…

రఘు కంగారు ఇప్పటికీ అదే…

సాగర్ చిరునవ్వు మాత్రం ఎవర్‌గ్రీన్…

కళ్యాణ్ చిలిపి పనులు ఇంకా ఆగలేదు…

సుబ్బు సెటైర్లు ఇప్పటికీ ఫుల్ ఫామ్‌లోనే…

సాంబ చూపులు మాత్రం అందరినీ నవ్వించేశాయి…

నారాయణరావు నెమ్మది చూసి గడియారం కూడా ఆగిపోతుందేమో అనిపించింది! 

మాటల్లో ఆటలు…

నవ్వుల్లో జ్ఞాపకాలు…

ఒక్కరోజు పాటు మళ్లీ 36 ఏళ్లు వెనక్కి వెళ్లిపోయాం.

చివరికి తీసుకున్న ఈ గ్రూప్ ఫోటో…

ఒక ఫోటో కాదు…

మా యవ్వనాన్ని మళ్లీ ఒకసారి ఫ్రేమ్‌లో బంధించిన మధుర జ్ఞాపకం!

ఆంధ్రజ్యోతి పాత టీమ్…

వయసు పెరిగింది… కానీ అల్లరి మాత్రం ఇంకా తగ్గలేదు! ❤

ఫొటోగ్రాఫర్ విజయ్

ఆంధ్రజ్యోతి పరివారం -1

ఆంధ్రజ్యోతితో నా అనుబంధం 42 ఏళ్ల నాటిది

 
డిగ్రీ ఫైనల్ ఇయర్ చదివే రోజుల్లో నేను రాసిన మొట్టమొదటి ఎడిటోరియల్ పేజీ ఆర్టికల్ 1984లో ఆంధ్రజ్యోతిలో వచ్చింది. అప్పట్లో దానికి పారితోషికంగా రూ.50లు ఎంఓ చేశారు. నేను రాసిన ఆర్టికల్ కి ఎడిటర్ నండూరి రామమోహన్ రావు గారే హెడ్డింగ్ పెట్టారు. ఆంధ్రజ్యోతి విశాఖలో చేరడానికి ముందు చేసిన ఇంటర్వ్యూలో, నేను ఆ ఆర్టికల్ చూపించాను. ఆ హెడ్డింగ్ తానే పెట్టినట్లు చెప్పి, ఆరోజు జరిగిన విషయాన్ని ఆయన గుర్తు చేసుకున్నారు. ఆప్పటి నుంచి తరచూ నా ఆర్టికల్స్ ఆంధ్రజ్యోతి ఎడిటోరియల్ పేజీలో వస్తూనే ఉన్నాయి. 1991-95 కాలంలో దాదాపు 5 ఏళ్లు విశాఖ-ఆంధ్రజ్యోతిలో పని చేశాను. ఎక్కువ కాలం  సిటీ డెస్క్ ఇన్ చార్జిగా చేశాను. విశాఖలో ఎన్నో అనుభవాలు ఉన్నాయి. ఆ తర్వాత మళ్లీ కరోనా సమయంలో రెండున్నరేళ్లు ఆంధ్రజ్యోతి హైదరాబాద్ సెంట్రల్ డెస్క్ లో చీఫ్ సబ్ ఎడిటర్ గా చేశాను.